تخریب محیط زیست بر پایه کدامیک از مصالح عمومی در حال وقوع است؟

در ابتدا بایستی عنوان نمود که مصالح،جمع کلمه مصلحت بوده و مصلحت در لغت عرب مقابل کلمه مَضِرت و مفسدت قرار دارد، همانگونه که واژه های صلاح و اصلاح به ترتیب در مقابل کلمات فساد و افساد می باشند.بطور مثال جوهری در صحاح اللغه واژه صلاح را مقابل فساد می داند و یا ابن منظور مصری در لسان العرب آنرا به معنای شایستگی بیان می کند.در زبان فارسی و لغت نامه دهخدا نیز این کلمه به همین معنا استفاده شده است.البته نباید فراموش شود ، زمانی به هر پدیده ای اعم از طبیعی و انسانی مصلحت گفته می شود که از دو عنصر حسن ذاتی و مفید بودن برخوردار باشد.
دانشمندان و صاحبنظران مختلفی نظیر افلاطون،آکوئیانس ،آلفرد وُرد، چارلز پیرس و ... نیز تعاریف تقریبا مشابه و یکسانی را از مصلحت بیان داشته اند.ارسطو نیز مصلحت را به معنای نفع دانسته اما تبلور آن را در منفعت عمومی می داند و در سه حوزه حکومت،قانون و عدالت به جستجوی آن می پردازد و بر همین اساس حکومت ها و دولت ها را بر اساس نوع دیدگاهشان به مصالح به دو نوع حکومت تقسیم می کند.1- نظام هایی که به مصلحت عمومی توجه داشته و آنها را نظام هایی درست و صحیح می داند و 2- نظام هایی که تلاششان در جهت تامین منافع اقشاری خاص است.
آلفرد وُرد حقوقدان اتریشی نیز مصلحت عمومی را به خیر عمومی که ورای منافع فردی و مصالح اجتماعی است تعبیر می نماید. بنابراین به دلیل آنکه در اکثر موارد مصلحت و منفعت به یک معنا در نظر گرفته شده می توان نتیجه گرفت که مصالح عمومی همان منافع عمومی است.لذا بهره مندی از محیط زیستی مطلوب و حفاظت مناسب از آن، بهره گیری از توسعه پایدار،بهره برداری علمی از منابع طبیعی و در حد توان اکولوژیک، تامین آزادی های مشروع و قانونی در راستای منافع و مصالح عمومی است.
در خصوص معیار تشخیص، صاحبنظران و دانشمندان "خِرَد" را بعنوان کارامدترین میراث در زمینه تشخیص منافع می دانند تا جائیکه پرکلیس تشخیص و تمیز دقیق و صحیح منافع را عامل انقراض و یا دوام دولت ها و حکومت ها می داند.در دین مبین اسلام نیز بر اساس آیات و روایات منظور از مصالح رعایت منافع عمومی،حقوق و منافع اسلام و امت اسلامی است.
حال سوالی که از مسئولان بویژه مسئولان محیط زیست و منابع طبیعی کشور پرسید این است که :
1- احداث سدهای بیشمار بدون توجه به اثرات مخرب سدها در کشورهایی با اقلیم خشک که سبب از بین رفتن تالاب ها،دریاچه ها و رودخانه های متعددی شده و صدها نمونه دیگر در معرض تهدید جدی قرار گرفته و به یک بحران ملی تبدیل شده اند،
2- تخلیه و دفن هزاران تن از زباله های بیمارستانی،صنعتی و شهری در  پارک های ملی و جنگل هایی همچون کیاسر، سوادکوه، سراوان،کلاردشت،کلک چی، و تالاب هایی همچون کمیجان و.... به علت نبود سیستم بازیافت مناسب.
3- تخریب های مکرر و متعدد پارک های ملی،آثار طبیعی ملی، پایگاه های حیات وحش و مناطق حفاظت شده کشور به بهانه های معدن کاوی، جاده سازی، احداث پالایشگاه و ...
4- تخلیه فاضلاب های صنعتی و شهری در خلیج فارس،دریای عمان و خزر ،رودخانه ها، تالاب ها و ... به علت عدم وجود سیستم مناسب تصفیه فاضلاب.
5- استفاده از سموم کشاورزی بدون توجه به میزان مناسب آن و آبیاری مزارع با فاضلاب های شهری و ایجاد تهدید غذایی.
6- برخورد های سطحی و نامناسب با تخریب کنندگان محیط زیست و منابع طبیعی کشور.
6- عدم تلاش جهت رفع مشکلات آلودگی هوای شهرهای کشور و صدها نمونه دیگر  که سالانه هزاران نفر از هموطنانمان را به کام مرگ می کشاند بر اساس کدام مصالح و منافع عمومی رخ داده و در حال رخ دادن است؟
کلیه مسئولان در هر پست و مقامی که هستند باید بدانند که از جانب ملتی که برای برقراری قوانین اسلامی و اجرای کامل قانون اساسی، حفظ تمامیت ارضی و منافع و مصالح عمومی خود، نگهداری و استفاده پایدار و بهینه از ثروت های خدادادی ، محیط زیست و منابع طبیعی، خون های پاک جوانانشان را اهدا نموده اند وظیفه ای بس خطیر و حساس بر دوش آنها نهاده اند.چرا که در صورت اهمال علاوه بر پاسخگویی به ملت شریف در پیشگاه خداوند متعال و شهدا نیز پاسخگو خواهند بود.

منبع: سبز پرس

/ 0 نظر / 14 بازدید